Zastosowanie hiperbarycznej terapii tlenowej w neurologii

Mechanizmy działania hiperbarii w schorzeniach ośrodkowego układu nerwowego:

  • zniesienie hipoksji,
  • poprawa metabolizmu w tkance nerwowej
  • redukcja obrzęku mózgu,
  • zwiększenie przepuszczalności bariery krew – mózg
  • ochrona przed późniejszymi następstwami urazu mózgu

Wg badań znaczna ilość komórek jest nadal zdolna do życia nawet kilka lat po udarze. Dostarczenie do tych komórek tlenu za pomocą komory hiperbarycznej powoduje ich reaktywację. Przyczynia się też do zmniejszenia obrzęku i zwiększenia elastyczności czerwonych krwinek.
Odkrycie to jet obecnie podstawą do zastosowania hiperbarii tlenowej w leczeniu udarów, pourazowych uszkodzeń mózgu czy porażeń mózgowych.

Udary mózgowe

Jak wynika z badań, u chorych obserwowano wyjątkowo duży stopień redukcji stanów spastycznych, będący skutkiem poprawy funkcji neuronów znajdujących się w uszkodzonych obszarach. Poprawie ulegały także funkcje poznawcze i pamięć.

Urazy rdzenia kręgowego

Ważne jest rozpoczęcie terapii jak najszybciej od wystąpienia urazu, a także jak najwcześniejsze wdrożenie rehabilitacji ruchowej. W badaniach sprawdzano przydatność hiperbarii tlenowej w leczeniu chorych po urazach rdzenia kręgowego oraz po zabiegach usunięcia guza rdzenia.

Porażenie mózgowe dziecięce

Łagodzenie objawów mózgowego porażenia dziecięcego, takich jak spastyczność oraz zaburzenia widzenia, słuchu i mowy po zabiegach tlenoterapii. Łącznie z rehabilitacją, tlenoterapia umożliwia uzyskanie znaczącej poprawy stanu klinicznego dzieci z tymi schorzeniami.

Urazy czaszkowo – mózgowe

Obniżenie mózgowego przepływu krwi, przyczynia się do redukcji ciśnienia śródczaszkowego. To prowadzi do przywrócenia metabolizmu tlenowego.
Wzrost ciśnienia parcjalnego tlenu powoduje zwiększenie zasięgu dyfuzji tlenu z naczyń mózgowych. Tlen w ten sposób, dociera do obszarów wcześniej niedotlenionych, redukuje stężenie mleczanów, zwiększa zawartość enzymu (fosfatazy) i ATP w tkance mózgowej.