Zastosowanie terapii hiperbarycznej w kardiologii

Powodem do stosowania terapii tlenem w chorobach serca są znane od dawna korzystne efekty leczenia 100 % tlenem, który:

  • poprawia tolerancję wysiłku,
  • wpływa korzystnie na stan neuropsychiczy,
  • łagodzi nadciśnienie płucne i niewydolności prawej komory serca
Leczenie z wykorzystaniem tlenoterapii:
  • choroba niedokrwienna serca,
  • ostre zespoły wieńcowe i zawał serca,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • wady serca

Choroba niedokrwienna serca

Leczenie z wykorzystaniem tlenu podejmowano już od lat 60 – tych ub. stulecia zarówno u chorych ze stabilną postacią choroby niedokrwiennej serca, jak i w ostrych zespołach wieńcowych - zawale serca i niestabilnej dusznicy bolesnej.

Korzyści z zastosowania hiperbarii tlenowej uzyskano też u chorych z pozawałowym uszkodzeniem mięśnia sercowego i wtórną niewydolnością krążenia płucnego i systemowego.

Ostre zespoły wieńcowe i zawał serca

Zwiększenie podaży tlenu i zmniejszenie aktywności wolnych rodników tlenowych może ograniczyć obszar martwicy mięśnia sercowego, skrócić czas trwania bólu wieńcowego, ograniczyć śmiertelność.

Zaburzenia rytmu serca

Przyczyną zaburzeń rytmu serca jest nieprawidłowa pobudliwość elektryczna niedotlenionych komórek mięśnia sercowego. Tlenoterapia powoduje zwiększenie zawartości tlenu we krwi dopływającej do tych komórek co może przyczynić się do zmniejszenia lub ustąpienia arytmii.

W wyniku zastosowania hiperbarii tlenowej
• zmniejszenie ilości pobudzeń komorowych lub całkowite ustąpienie arytmii,
• obserwowano ustąpienie ekstrasystolii ( dodatkowe pobudzenie przedsionkowe) na czas 6 – 12 mies.
• wzrost pojemności minutowej serca

Wady serca

Metodę tę stosowano m.in. do leczenia niewydolności serca u pacjentów po wszczepieniu sztucznej zastawki mitralnej w przebiegu choroby reumatycznej.
Śmiertelność pooperacyjna u pacjentów poddanych terapii tlenem wynosiła 9,3 % w porównaniu do leczenia gdzie nie stosowano tej metody : 18 – 26 % !